ویرژیل: البته این هم هست که فریاد شادی پوچ بهتر از اینه که اصلا فریادی در کار نباشه.
بئاتریس: من این طور فکر نمی کنم. تضاد ناامیدی و فریاد شادی پوچ فقط ناامیدی رو بدتر جلوه میده.
ویرژیل: اما اگه این فریاد شادی پوچ توی لحظه مرگ ادا بشه طنزی که توش نهفته ست نمی تونه جلو رفتن آدما رو به سمت ناامیدی بگیره و ببردشون به سمت فریاد شادی واقعی.توی این لحظه مهم فریاد شادی پوج نمی تونه رد کردن اولین پله ی نردبون فلسفه ای باشه که درک هستی رو کامل می کنه؟
بئاتریس: این یه احتمال بعیده.
ویرژیل: چرا براش تلاش نکنیم؟چرا توافق نکنیم که وقتی به نهایت بیچارگی و ناامیدی رسیدیم به عنوان آخرین پناهگاه بریم سراغ فریاد شادی پوچ؟
(بئاتریس و ویرژیل)(یان مارتل)
No comments:
Post a Comment