مدتی سکوت میان دو مرد افتاد، بعد چهره دن سالواتوره باز شد و افزود : درختان زیتون ابدی اند . ولی میوه زیتون عمری نمی کند . می رسد وبعد هم می پوسد با این همه زیتونها یکی پس از دیگری می آیند به شیوه ای تکراری و پایان ناپذیر و همه با هم متفاوتند ولی زنجیره دور و درازشان پایانی ندارد همان شکل و همان رنگ را دارند با همان خورشید رسیده اند و همان مزه را دارند. بله زیتونها ابدی اند . مثل آدمها . همان جایگزینی پی در پی مرگ و زندگی. زنجیر بلند زندگی ادمها هرگز گسستنی نیست . به زودی نوبت من خواهد شد که پا از دنیا بکشم . زندگی برای من خاتمه می یابد ولی همه چیز برای دیگران ادامه پیدا می کند.
(خورشید خانواده اسکورتا) (لوران گوده)
No comments:
Post a Comment