گوشواری به دو گوشم می آویزم
از دو گیلاس سرخ همزاد
و به ناخن هایم برگ گل کوکب می چسبانم
کوچه ای هست که در آنجا
پسرانی که به من عاشق بودند هنوز
با همان موهای درهم و گردن های باریک و پاهای لاغر
به تبسم های دخترکی می اندیشند
که یک شب اورا باد با خود برد
کوچه ای هست که قلب من آن را
از محله های کودکیم دزدیده ست.
No comments:
Post a Comment