هر کسی خود را پیش ازتعقل حتی در اعمال فردی خویش کاملا آزاد می داند و خیال می کند که هر لحظه می تواند طور دیگری زندگی کند،یعنی می تواند در هر آن که بخواهد خود را از نو بسازد.ولی پس ازتعقل و تجربه به حیرت تمام در می یابد که آزاد نبوده بلکه اسیر دست ضرورت و ایجاب بوده است و علیرغم تفکرات وتصمیمات خویش نمی توانهد خود را عوض کند و در سرتا سر زندگی خود مجبور است محکوم صفات و سجایای اصلی و ذاتی خود که در هر غایت و مقصدی مستتر است،باشد.
(آرتور شوپنهاور)
No comments:
Post a Comment