کلمات

 

اپیکور می گوید :

که خدایان موجودند ، در فضای لایتناهی و بی پایان میان ستارگان از زندگی آرام و جاودانی برخوردارند . ولی عاقلتر از آنند که نگران امور موجودات کوچک و پستی چون انسان باشند . دنیا را نه خدایان ساخته اند و نه رهبری آن با ایشان است .چطور آن موجودات اپیکوری آسمانی می توانند چنین دنیای متوسط و عرصه ای چنین آمیخته از نظم و بی نظمی و زیبایی و رنج بسازند .اپیکور می افزاید : خودتان را با این فکر تسلا دهید که خدایان دورتر از آنند که به انسان بیش از خوبی ،بدی کنند.آنها نه می توانند نظاره گر شما باشند و نه می توانند کارتان را قضاوت کنند ونه می توانند به دوزخ بیندازند.

اما راجع به خدایان شیطانی ، این موجودات بدبخت زاییده کابوسهای ما هستند.