کلمات
Thursday, January 1, 2015
دیده شود حال من...
فردا
فردا چه می پرسند
فرداییان مردان بی میراث و بی محراب
می با شند
فرزندهای خواب می باشند
فرداییان
فرزند من ، فرزندهای ما
فرزندهای مردمی هستند
که سکه ای ناچیز را در قلب هاشان چال می کردند
اما
ایمان خود را رایگان تاراج می کردند.
( نصرت رحمانی)
No comments:
Post a Comment
Newer Post
Older Post
Home
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment