Thursday, January 1, 2015

دیده شود حال من...

 
فردا
فردا چه می پرسند
فرداییان مردان بی میراث و بی محراب
                             می با شند
فرزندهای خواب می باشند
فرداییان
فرزند من ، فرزندهای ما
فرزندهای مردمی هستند
که سکه ای ناچیز را در قلب هاشان چال می کردند
اما
   ایمان خود را رایگان تاراج می کردند.
                       
                                  ( نصرت رحمانی)

No comments:

Post a Comment