دیده شود حال من...

شبی 

چنان دراز، که دوری

(تو بی شکیب و صبوری)

و ماه

چنان بلند و ، چنان سرد-

که قرص کاملی از برف، زیر ماه معلق!
 مرا به نام صدا کن 

        مرا به نام قدیمی!   

                          ( منصور اوجی )