کلمات

با خود فکر می کردم چگونه جنگ از ما انسان می سازد . چگونه اشکال مختلف جنگ از منازعه محترمانه گرفته تا تجاوز و غارت ، حملات سیاسی تا قتل ، شکلی مشروع به خود گرفته است. دعواهای شبانه مان بیرون از مشروب فروشی ها ، جرو بحث های پر استرس مان در اتاق خواب های شیک و مجلل، فحاشی های مهلک مان در دادگاه های خانواده؛ پدرو مادرهایی که بچه هایشان را کتک می زنند ،بچه هایی قلدری که در مدرسه به ضعیف ترها زور می گویند ؛ کارمندان کت و شلوار پوشی که برای گرفتن ترفیع حاضرند آدم بکشند، رانندگانی که جلوی هم می پیچند ، مردمی که تویصف مترو یکدیگر را هل می دهند ، ملت هایی که جنگ به پا می کنند ، روی هم بمب می ریزند ، به سواحل هم هجوم می برند ، هر روز یک جای دنیا کودتای نظامی می کنند،هر روزشمار زیادی آدم ناپدید می شوند، فقرا در چادرهای اردوگاهشان می میرند ، جنگهای پاک سازی قومی ، جنگ بر سر مواد مخدر ، کشتارهای تروریستی، انواع خشونت به اسم مذهب یا چیزهای دیگر....انسان برای سرگرمی سراغ سیاست ، نسل کشی،خودکشی می روند ، به تماشای مسابقان کیک بوکسینگ ؛ خروس بازی می نشینند یا حقوق ماهیانه شان را روی نمد میز قمار می بازند و بعد چوب حراج به داشته هایشان می زنند، کلاهبرداری می کنند؛ رشوه می دهند....و عشاق آتشین هر دوره گرفتار دنیای کوچک روابط جنسیشان هستند ،یکی با تمام وجود می خواهد و دیگری با امتناع او را پس می زند.

                                                                                                       (مغز اندرو)(ای.ال.دکتروف)