کلمات

 

بفرما اوژن بیچاره من ، ببین یک جنگ این جور تمام می شود، یک خوابگاه عظیم آدمهای فرسوده که مقامات حتی به خودشان زحمت نمی دهند آنها را آبرومندانه به خانه هایشان برگردانند. کسی نیست با تو یک کلمه حرف بزند یا فقط با تو دست بدهد. روزنامه ها وعده ی طاق نصرت داده بودند به جای آن همه ی مان را توده شده روی هم در سالن های کوچک بی در و پیکر جا داده اند ، پنجاه و دو فرانک به ما می دهند که باید همه ی نیازهایمان را با آن برطرف کنیم با ما مثل دزدها رفتار می کنند....

         (دیدار به قیامت)(پیر لومتر)